Boekverslag 'De kleine blonde dood' door Kjell-Erik Prins

Verhaalanalyse

Beknopte verhaalanalyse en beoordeling
Titel: De kleine blonde dood Auteur: Boudewijn Büch Verschijningsjaar: 1985
Subject	Uitwerking
Inhoud	In dit boek lopen twee verhaallijnen door elkaar: aan de ene kant de verhaallijn van de ik-figuur die herinneringen ophaalt aan het kortstondige leven van zijn zoontje Mickey, aan de andere kant vertelt de ik-figuur over zijn door de oorlog geestelijk misvormde vader.
Thema (hoofdonderwerp in abstractie)	- Het overlijden van Mickey, het zoontje van de ik-figuur. - De mentale gesteldheid van de vader van de ik-figuur, die in de oorlog vreselijke dingen heeft meegemaakt.
Motieven (herhalende onderwerpen die gezamenlijk tot het hoofdonderwerp leiden)	-          Oorlogsherinneringen (trauma’s) -          Dood -          Zelfmoord -          Alcoholverslaving -          Homoseksualiteit -          Verlies van dierbaren -          Machteloosheid
Personen	-          Boudewijn, de ik-figuur, vertelt over zijn ervaringen en herinneringen. Hij heeft een kind bij een lerares Engels, Mieke, maar hij is eigenlijk homoseksueel -          De vader van Boudewijn, Rainer Büch, kampt met oorlogstrauma’s, die hij vooral afreageert op zijn vrouw en kinderen. Scheidt later van zijn vrouw en pleegt zelfmoord. -          Moeder Büch is vaak ongelukkig.  Het huwelijk tussen haar en haar man is werkelijk een ramp. Als de vader boos is op zijn kinderen, probeert ze hem vaak te kalmeren. -          Mieke is de moeder van Mickey, het zoontje van Boudewijn. Ze is alcoholverslaafd en scheld vaak op Boudewijn, wat regelmatig tot ruzies lijdt. -          Mickey, het zoontje van Boudewijn en Mieke, overlijdt al op vijfjarige leeftijd. Hij valt van een trap en na een hele poos in coma te hebben gelegen, besluiten Boudewijn en de artsen om er een einde aan te maken.
Historische tijd en ruimte	Twee periodes: -          -          Een aantal jaar na de Tweede Wereldoorlog -          -          Omstreeks 1970 Vier plaatsen: -          -          Wassenaar -          -          Amsterdam -          -          Leiden -          -          Italië
Titelverklaring Onderschrift	De titel is gebaseerd op een passage uit het boek: Als Mieke weer eens dronken is, zegt Boudewijn tegen haar: “Als je zo doorgaat heb je straks niet alleen geen man meer, maar ook geen zoon meer. Soms schrik ik wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. Dan is die kleine blonde dood”. Daarop antwoordt Mieke: “Dat is een mooie titel voor een boek”
Verteller (perspectief)	Ik = Boudewijn
Genre	Roman
Spanning	-          Het overlijden van Mickey -          De ruzies die Rainer Büch met zijn vrouw en kinderen maakt
Stijl	Niet al te ingewikkeld, relatief goed te begrijpen. Verder leest het wel makkelijk, doordat het vlot verteld is.
Waardering in recensies	Critici waren erg lovend
Persoonlijke waardering	Erg boeiend, mooi, indrukwekkend, ik geef een acht als waardering

Persoonlijke Mening

De kleine blonde dood vond ik een mooi, indrukwekkend en ook interessant boek. Toen ik het boek zag staan in de kast werd ik aangetrokken door de titel, die ik toch wel interessant vind. Doordat ik daarna de achterkant ging lezen, bleek het dat twee van de onderwerpen oorlog en dood zijn en dit onderwerp vind ik meestal erg interessant.

Oorlogstrauma’s en de dood zijn voor mij (nog) niet erg herkenbaar. Dit bleek ook toen ik een stuk had gelezen in het boek. Maar doordat het niet herkenbaar was voor mij, vond ik het steeds interessanter worden. Voor mij werd dit boek dan ook geen een keer saai om te lezen.

De herinneringen die de ik-persoon ophaalt uit zowel zijn jeugd als uit de periode van zijn vaderschap en zijn verhouding met Mieke, terwijl hij homoseksueel was, staan centraal in het boek. ‘Wat overblijft. Herinneringen niet groter dan postzegels die ik koester,’ zijn dan ook de eerste woorden van het laatste hoofdstuk.

Eigenlijk draait dit boek niet alleen om één bepaalde gebeurtenis. Het bestaat gewoon uit gedachten die de hoofdpersoon koestert aan zijn jeugd en zijn zoontje. De gebeurtenissen die gebeuren worden dan ook allemaal in aparte hoofdstukken beschreven.

Ik kon me heel erg goed inleven in de hoofdpersoon. Een gedeelte van het boek is gebaseerd op het leven van de schrijver, maar het verhaal is niet autobiografisch. De personen in het boek zijn weliswaar fictioneel, maar ze zouden zo echte mensen kunnen zijn.

                                                                                       

Mickey, het zoontje van Boudewijn, is net een echte kleuter. Hij vraagt de hele tijd dingen zonder enige schaamte, dit is dan ook erg leuk/grappig om te lezen. Zijn gedrag is tevens ook erg goed beschreven, hij heeft echte kinderlijke trekjes, dit vind ik ook erg leuk/ grappig gedaan.

Het verhaal is erg vlot verteld. Het is soms alleen wel lastig om te weten in welke fase van het leven Boudewijn was, hierdoor werd het soms een ingewikkeld stukje en moest je weer iets meer nadenken dan de rest van het verhaal. Doordat het verhaal zo vlot is verteld, deed ik er ook niet zo heel erg lang over om hem uit te lezen.

Er was eigenlijk geen een stuk in het verhaal dat ik saai, moeilijk te begrijpen of gewoon niet leuk vond. Er was genoeg afwisseling in het boek te vinden wat betreft gebeurtenissen en gedachtes, dit komt omdat er in elk hoofdstuk weer iets anders verteld. In dit boek waren niet veel moeilijke woorden of moeilijke zinsconstructies te vinden. Hierdoor was het verhaal erg goed te begrijpen.

Kjell-Erik Prins

Klas 4D