Verhaalanalyse
|
Beknopte verhaalanalyse
en beoordeling
|
||
|
Titel: De kleine blonde dood
Auteur: Boudewijn Büch
Verschijningsjaar: 1985
|
||
|
Subject
|
Uitwerking
|
|
|
Inhoud
|
In dit boek lopen twee verhaallijnen door
elkaar: aan de ene kant de verhaallijn van de ik-figuur die herinneringen
ophaalt aan het kortstondige leven van zijn zoontje Mickey, aan de andere
kant vertelt de ik-figuur over zijn door de oorlog geestelijk misvormde
vader.
|
|
|
Thema (hoofdonderwerp in
abstractie)
|
- Het overlijden van
Mickey, het zoontje van de ik-figuur.
- De mentale gesteldheid
van de vader van de ik-figuur, die in de oorlog vreselijke dingen heeft
meegemaakt.
|
|
|
Motieven (herhalende onderwerpen die gezamenlijk
tot het hoofdonderwerp leiden)
|
- Oorlogsherinneringen (trauma’s)
- Dood
- Zelfmoord
- Alcoholverslaving
- Homoseksualiteit
- Verlies van
dierbaren
- Machteloosheid
|
|
|
Personen
|
- Boudewijn, de ik-figuur, vertelt over zijn
ervaringen en herinneringen. Hij heeft een kind bij een lerares Engels,
Mieke, maar hij is eigenlijk homoseksueel
- De vader van Boudewijn, Rainer
Büch, kampt met oorlogstrauma’s, die hij vooral afreageert op zijn vrouw en kinderen.
Scheidt later van zijn vrouw en pleegt zelfmoord.
- Moeder Büch is vaak
ongelukkig. Het huwelijk tussen haar
en haar man is werkelijk een ramp. Als de vader boos is op zijn kinderen,
probeert ze hem vaak te kalmeren.
- Mieke is de moeder van Mickey, het
zoontje van Boudewijn. Ze is alcoholverslaafd en scheld vaak op Boudewijn,
wat regelmatig tot ruzies lijdt.
- Mickey, het zoontje van Boudewijn
en Mieke, overlijdt al op vijfjarige leeftijd. Hij valt van een trap en na
een hele poos in coma te hebben gelegen, besluiten Boudewijn en de artsen om
er een einde aan te maken.
|
|
|
Historische tijd en
ruimte
|
Twee periodes:
-
- Een aantal jaar na de Tweede
Wereldoorlog
-
- Omstreeks 1970
Vier plaatsen:
-
- Wassenaar
-
- Amsterdam
-
- Leiden
-
- Italië
|
|
|
Titelverklaring
Onderschrift
|
De titel is gebaseerd op een passage uit het
boek: Als Mieke weer eens dronken is, zegt Boudewijn tegen haar: “Als je zo
doorgaat heb je straks niet alleen geen man meer, maar ook geen zoon meer.
Soms schrik ik wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. Dan is die
kleine blonde dood”. Daarop antwoordt Mieke: “Dat is een mooie titel voor een
boek”
|
|
|
Verteller (perspectief)
|
Ik = Boudewijn
|
|
|
Genre
|
Roman
|
|
|
Spanning
|
-
Het overlijden van Mickey
-
De ruzies die Rainer Büch met zijn vrouw en kinderen maakt
|
|
|
Stijl
|
Niet al te ingewikkeld, relatief goed te
begrijpen. Verder leest het wel makkelijk, doordat het vlot verteld is.
|
|
|
Waardering in recensies
|
Critici waren erg lovend
|
|
|
Persoonlijke waardering
|
Erg boeiend, mooi, indrukwekkend, ik geef een acht
als waardering
|
|
Persoonlijke Mening
De kleine
blonde dood vond ik een mooi, indrukwekkend en ook interessant boek. Toen ik
het boek zag staan in de kast werd ik aangetrokken door de titel, die ik toch
wel interessant vind. Doordat ik daarna de achterkant ging lezen, bleek het dat
twee van de onderwerpen oorlog en dood zijn en dit onderwerp vind ik meestal
erg interessant.
Oorlogstrauma’s
en de dood zijn voor mij (nog) niet erg herkenbaar. Dit bleek ook toen ik een stuk
had gelezen in het boek. Maar doordat het niet herkenbaar was voor mij, vond ik
het steeds interessanter worden. Voor mij werd dit boek dan ook geen een keer
saai om te lezen.
De
herinneringen die de ik-persoon ophaalt uit zowel zijn jeugd als uit de periode
van zijn vaderschap en zijn verhouding met Mieke, terwijl hij homoseksueel was,
staan centraal in het boek. ‘Wat overblijft. Herinneringen niet groter dan postzegels
die ik koester,’ zijn dan ook de eerste woorden van het laatste hoofdstuk.
Eigenlijk
draait dit boek niet alleen om één bepaalde gebeurtenis. Het bestaat gewoon uit
gedachten die de hoofdpersoon koestert aan zijn jeugd en zijn zoontje. De
gebeurtenissen die gebeuren worden dan ook allemaal in aparte hoofdstukken
beschreven.
Ik
kon me heel erg goed inleven in de hoofdpersoon. Een gedeelte van het boek is
gebaseerd op het leven van de schrijver, maar het verhaal is niet
autobiografisch. De personen in het boek zijn weliswaar fictioneel, maar ze
zouden zo echte mensen kunnen zijn.
Mickey, het
zoontje van Boudewijn, is net een echte kleuter. Hij vraagt de hele tijd dingen
zonder enige schaamte, dit is dan ook erg leuk/grappig om te lezen. Zijn gedrag
is tevens ook erg goed beschreven, hij heeft echte kinderlijke trekjes, dit
vind ik ook erg leuk/ grappig gedaan.
Het verhaal
is erg vlot verteld. Het is soms alleen wel lastig om te weten in welke fase
van het leven Boudewijn was, hierdoor werd het soms een ingewikkeld stukje en
moest je weer iets meer nadenken dan de rest van het verhaal. Doordat het
verhaal zo vlot is verteld, deed ik er ook niet zo heel erg lang over om hem
uit te lezen.
Er was
eigenlijk geen een stuk in het verhaal dat ik saai, moeilijk te begrijpen of
gewoon niet leuk vond. Er was genoeg afwisseling in het boek te vinden wat
betreft gebeurtenissen en gedachtes, dit komt omdat er in elk hoofdstuk weer
iets anders verteld. In dit boek waren niet veel moeilijke woorden of moeilijke
zinsconstructies te vinden. Hierdoor was het verhaal erg goed te begrijpen.
Kjell-Erik Prins
Klas 4D